با گسترش چالش های زیست محیطی ناشی از مصرف انرژی های فسیلی و افزایش وابستگی اقتصاد کشورها به منابع پایان پذیر، توجه جهانی به سوی استفاده از انرژی های تجدیدپذیر معطوف شده است. در این میان، سرمایه گذاری در زیرساخت های مرتبط با انرژی های پاک، به ویژه در کشورهای در حال توسعه، به عنوان ابزاری کارآمد برای کاهش آلاینده ها، ایجاد اشتغال، تنوع بخشی به منابع انرژی و ارتقای تاب آوری اقتصادی مورد توجه قرار گرفته است. این مقاله به بررسی اثر سرمایه گذاری در زیرساخت های انرژی تجدیدپذیر بر جذب سرمایه گذاری خارجی، با تمرکز بر ظرفیت های ایران، می پردازد. یافته های این مطالعه نشان می دهد که ارتقاء سیاست های حمایتی، ایجاد نهادهای تخصصی، توسعه چارچوب های قانونی شفاف و رفع موانع ساختاری می تواند زمینه را برای جذب مؤثر سرمایه گذاری داخلی و خارجی در این بخش فراهم سازد. همچنین سرمایه گذاری در انرژی های تجدیدپذیر در بلندمدت موجب رشد اقتصادی پایدار و بهبود شاخص های محیط زیستی خواهد شد.